Республика балалар һәм яшүсмерләр газетасы
Төнбоек чәчәкләре җәйге көннең халәтен белгертә. Язгы суыклар китүен, җылы чаклар җитүен... Менә табигатьнең хикмәте!
География дәресен көтеп җиткерә алмый Шамил, ул көнне иртәдән үк очынып йөри башлый.
Аккош күле! Бу күлгә алар, бары тик алар гына хуҗа. Башкалар, шуны белеп, китеп баралар икән.
Мин якынайган саен, әтәч баруын дәвам итә. Нәрсәгәдер мине әйдәкли...
Беркөнне Фәндүс маңгаенда ап-ак йолдызы булган кап-кара йонлы бәләкәй генә көчек күтәреп кайтып керде.
Чабыш атлары Сабантуй якынлашу белән ярсый башлый, дип сөйлиләр. Бу сүзләрнең хаклыгын ишетеп кенә түгел, күреп тә беләм мин.
Кемнәрдер пышылдап кына сөйләшә. Ә мин күзләремне ача алмый торам. Әйтерсең һәр керфегемә берәр пот гер асканнар.
Яңа хәбәрне ишетүгә, “өченчеләр” сөенечтән шау да гөр килде. Гөрләмәссең – бар! Моңарчы хәрби-спорт ярышларына катнаштырмыйча, кечкенәгә санап килгәннәр иде бит.
— Җир уянган, кызым, чәчәкләр утыртырга вакыт, — диде Әлфиянең әнисе.
Шәһәр малае мин, шәһәрдә туып-үскән... Моңарчы авылда бөтенләй булганым да юк иде. Ә бу җәйдә авылда яшәдем.
Шәһәр малаеның чылбыр таккан чалбары Солтанның электрлы чалбары янында юк булды да калды.
Нигәдер соңарды әле әниләре. Сөләйман, түземсезләнеп, аның кайтып керүен көтеп бүлмәләр буйлап әрле-бирле йөренергә кереште.
Һоп! Явызлыгы белән аты чыккан Майлы күз койма башында гамьсез генә чыркылдашып утырган чәүкәләр өстенә атылды.
Насыйбулла абыйлар җәен, матур чакта кайта, әткәйләр үзләре әйтмешли, кунак-кунак уйнап алалар.
Шәмәйле һәм городки Әти яңа уеннар өйрәтте –“шәмәйле” һәм “городки”.
0
