Республика балалар һәм яшүсмерләр газетасы
Тәрәзә пәрдәсенең бер чите ачылып калган икән, шуннан кергән кояш яктысы иркәләп уятты Салаватны.
Көтмәгәндә-уйламаганда килеп керде ул минем тормышыма.
Әйләнгечрәк булса да, өйләренә арткы тыкрыктан кайтты Алия. Урамнан барса, берәрсе очрап, хәл сораштыра башлар дип курыкты.
Кичке уеннан Әмир бик иртә кайтып керде. — Алар белән миңа кызык түгел, — диде ул әбисенә.
Уңдык без быел сыйныф җитәкчесеннән.
Эшкә китәр алдыннан Резидәгә әнисе акча биреп калдырды. — Кибеткә матур алмалар кайтарганнар икән, кызым, барып алырсың, —диде. Бармыймы соң, алма дигәндә, әллә кайларга да барырга риза Резидә.
Инсаф кайтып кергәндә абыйсы түр як өстәлдә акча санап утыра иде. «Тагын шуның кадәр кирәк», – дип, күңелсез генә әйтеп куйды.
Гамбәрия апаның капка төбенә бозыклык салганнар.
Гадәттәгедән акрынрак кыймылдады бүген Таһир.
Ләлә Гыймадиева хикәясе.
Әни генә һаман дәшмәде. Өйгә кергәч, бик каты ачуланды микән дип, ут яктысында сиздерми генә йөзенә күтәрелеп карадым. Карадым да аптырап киттем: әни елый иде!
Менә имтиханнарымны гына биреп бетерәм дә, китәм. Тәмам туйдырды бу әнинең акыл өйрәтүләре.
хикәя
Ләлә Сабирова хикәясе.
Без гаиләдә җиде бала үстек- үзе бер мәктәп! Бергәләшеп өй-стена газетасы чыгара идек. Шунда мин ( ул чакта 5 нче класс укучысы) үземнең “Үпкәчел” исемле хикәямне “бастырдым”.
0
