Республика балалар һәм яшүсмерләр газетасы
«Сарбайны озаграк яшәтәсем килә» дигән соңгы сүзләр минем хәтеремдә һаман кабатланып тора.
Хәзер инде мин тәмле телнең нәрсә икәнен беләм.
«ИР-АТ» булу өчен, дөньяда, атланып, иярләп, курыкмый яшәргә өйрәнергә кирәк. Ат кебек арымый-талмый эшләргә өйрәнергә...
— Барысы да яхшы, наныем, тик менә атлар гына кими бара, атлар гына…
Өй иясе, өй иясе, син кайда? Сине алырга килдек...
Тормышта сәер хәлләр еш була...
Яшәгән ди бер Кузгалак. Бик әче икән бу.
«Оныттың дамыни?! Хәер, хәтерләмәсәң дә гаеп итеп булмый. Ул вакытта сабый гына идең шул әле син...»
— Абыйлар, егерме тиен акча бирегез әле?
Балалар өчен повесть.
Карасам, Субра карттан яңа ссылка. – Сиңа тагын бер уен җибәрдем. Игътибар белән уйна. Барысы да үзеңнән тора.
Кич, барыбыз да бергә җыелгач, әти белән әнигә «Идегәй» китабын күрсәттем. Бергәләп укый башладык.
Шәп уен булды бу «Идегәй». Баш буталып бетмәле.
...Һәм мин уянып киттем. Субра картның «Барысы да үзеңнән тора» дигән сүзләре колагымда яңгырый иде әле.
Уеннан соң үземнең гадәти хәлемә «кайта» алмый берничә минут аптырап утырдым...
0
