Тор-тордан хәбәр килгән!
Саумы, дөнья! Иминлекме? Хәерле кышкы иртәләр белән! Аклыкка чумып уянган ак каланы, дөньяны, кешелекне, аяк астында чуалган мәчеңне сәламләп, әнә шулай дип шәрран ярасы килә.
Көнне ничек башласаң, шулай үтә диләр. Кемдер уң аяктан тора. Кемдер, уянгач та, беркавым татлы төшләреннән арына алмый, чынбарлыкка күнегә алмый изрәп ята. Берәүләр, сикереп...