Көмеш кыңгырау

Балалар өчен җиңү турында шигырьләр

Ятлар өчен шигырьләр.

Минем бабай

(Э.Шәрифуллина)
Минем бабам – капитан,
Сугышта булып кайткан.
Күкрәк тулы орденнар,
Медальләр алып кайткан.

Безнең илдә һәр бала
Уйнап-көлеп йөрсен дип,
Хәвеф-хәтәр күрмәсен,
Тыныч булып үссен дип,

Көрәшкән чакта бабам,
Әни
Нәкъ минем яшьтә булган,
Рәсем ясап, хат язып,
Бабама салып торган.

Бик күп сугышкан бабам,
Дошманны җиңеп кайткан.
Үзе белән ул безгә
Тынычлык алып кайткан!


Тынычлыкның туган көне

(Р.Миңнуллин)
Минем бабай орденнарын,
Медальләрен такты бүген.
Ялт-йолт итеп тора алар –
Шуңа күрә якты бүген!

Бүген бигрәк егетләрчә,
Солдатларча атлый бабам.
Бабам белән, җитәкләшеп,
Мин парадка бүген барам.

Җиңүчеләр кебек итеп
Атлыйм мин дә, атлый ул да.
«Син – батыр!» – дим мин бабама,
«Син – батыр!» – дип мактый ул да.

Ул иң батыр солдат булган,
Мин дә солдат булачакмын.
Бабам тыныч ял итсен дип,
Ил чигендә торачакмын!

Борчылмагыз! Үсеп килә
Батырларның оныклары.
Бабайларның батырлыгын
Бер малай да онытмады.

Иртә тусам, мин үзем дә
Бабам кебек булыр идем…
Тынычлыкның туган көнен
Бәйрәм итә бүген илем!


Кирәкми безгә сугыш

(Ә.Исхак) (кыскартып бирелә)
Кирәкми безгә кан кою,
Кирәкми безгә сугыш!
Безнең теләк якты, матур,
Тыныч хезмәт һәм тормыш.

Илебез зур, җиребез киң,
Хисапсыз байлык бездә!
Җир өстендә, җир астында,
Тауларда һәм диңгездә.

Без үз кулларыбыз белән
Төзибез гүзәл тормыш.
Без – тыныч ил төзүчеләр,
Кирәкми безгә сугыш!


Булмасын

(Ш.Маннур)
Минем әти капитан,
Германиядән кайткан.
Утлар, суларны кичкән,
Берлинга барып җиткән.

Минем дәү кызым, дигән,
Тыныч укысын, дигән,
Аның дус кызлары да
Шундый ук булсын, дигән.

Ләйлә белән Камилнең,
Сөмбел белән Наилнең
Әтисе дә сугышкан,
Безнең өчен тырышкан.

Алар бергә йөргәннәр,
Бергә-бергә җиңгәннәр.
Инде минем әтием,
Кабат аерылмабыз, ди.

Үзебез исән чакта,
Сугыш булдырмабыз, ди.

Әллә кайда, еракта,
Комсызлар торган якта –
Тагын телиләр, имеш,
Булсын дип сугыш, үлеш.

Булмасын ул, булмасын,
Кирәкми безгә сугыш!
Булмасын бер куркыныч,
Булсын бөтен ил тыныч!

 


Бабамның медальләре

(С.Шакир)
Бабамның медальләре күп,
Яңа костюмы тулы.
Тик бабамның – разведчикның
Терсәктән юк сул кулы.

Батырлыгы өчен аңа
Унлап медаль биргәннәр.
Алар шул куркак булмаган,
Разведкага йөргәннәр!

Немецлар тылына кереп,
«Тел» алып кайткан чакта,
Бомбалар шартлап ярылган
Туктаусыз алда, артта.

Менә шунда яраланган
Бабамның сыңар кулы.
Таза чакта ничә тапкыр
Айкаган немец тылын.

Ерак илләрдә булган ул,
Бик күп шәһәрләр алган!
Яңа батырлыклар эшләп,
Медальләр тага барган.

Мин сокланып карыйм аңа,
Баһадир безнең бабай!
Әмма үзе бик аз сүзле,
Мактанмый бер дә алай.


“Батыр hөнәр”

(Вәсимә Хәйруллина)
Батыр hөнәр бар җирдә –
Җирне, илне саклаучы.
Сине, мине – hәркемне
Дошманнардан яклаучы.

Генералмы, майормы,
Капитанмы йә сержант –
Барсының да исеме
Дөнья бер ул – солдат.

Ватанны саклаучылар
Аямыйлар үз-үзен:
Беләкле, йөрәклеләр,
Ихтыярлы hәм түзем.

Саклап Ватанны, безне
Хәтәр сугыш утыннан,
Батыр hөнәр иясе
Китә туган йортыннан.


“Әти дә көлеп торсын”

(Зәкия Туфайлова шигыренә үзгәртүләр кертеп).
-Бәйрәм бүген,бәйрәм! – диеп,
Бар дөнья балкып торсын.
Әти бәйрәме икәнне
Әни дә белеп торсын,
Әни дә көлеп торсын.

Бүген бәйрәм көнендә
Әтиләрне котлыйбыз.
Шатлык, бәхет, сәламәтлек
Һәммәгезгә телибез.

 


“Безгә тынычлык кирәк”

(Әхмәт Ерикәй)
Шаулый урман, гөрли болын,
Яфрак яра тал тирәк,
Яшел бакча төзү өчен,
Безгә тынычлык кирәк.

Тормышны, җирне ярату -
Безнең беренче теләк,
Зур заводлар салу өчен,
Безгә тынычлык кирәк.


Без барабыз алга, һөҗүм итеп,

Җир үкерә, күкләр яңгырый.

«Кермә, егет, утка!» — дигән кебек,

Штык очына кунып, җил елый.

«Анда — үлем, тукта!» — дигән төсле,

Сутлы балчык тарта аяктан,

һәм, ябышып шинель итәгенә,

Чытырманлык тарта һәр яктан.

«Әйдә, кайтыйк кире!» — дигән сыман,

Ак болытлар артка агыла.

Шәрә каен изи ботакларын

Артта калган урман ягына.

«Ирек бирмим артык, — дигән кебек,—

Үлемгә һәм канга барырга!» —

 

Кисеп ята юлны, каш җыерып,

Дулкынланган тирән, киң елга.

Куй, табигать! Юкка азапланма!

Илдә дошман йөргән чагында,

Бернинди көч мине туктаталмас,

Мин чигенмәм артка адым да!

 

Туган җирнең хәтта бер карышы

Сыкраганда авыр коллыкта,

Нигә миңа яшәү, җаным саклап,

Хурлыклы һәм авыр тынлыкта?!

«Сугышыгыз!» — диеп, корал бирде

Безнең кулга Ватан-анабыз;

Без, куркуны белми, я үләргә,

Я җиңәргә диеп барабыз!

Әхмәт Исхак.


БҮЛӘК

Яулык алдым, аның уртасына

Кызыл җептән йөрәк чигелгән.

«Дошманнарны җиңеп, тизрәк кайт!»-

Дигән сүзләр матур тезелгән.

Белмим аның үзен, исемен белмим,

Тик «йөрәге», сүзе алдымда.

Канга сеңеп, изге ант шикелле,

Онтылмаска истә калдылар.

Кич утырып, аның бармаклары

Йөгергәндер җепләр эзеннән.

Белмим, бәлки, җуеп тәкатьләрен1,

 

Түгелгәндер яшьләр күзеннән.

Күз алмасы кебек сөйгән егетен

Өзелеп-өзелеп сагынып куйгандыр.

Кош йөрәге кебек саф йөрәге

Әллә, әллә ниләр тойгандыр.

Яулык алдым, аның уртасына

Кызыл җептән йөрәк чигелгән.

«Дошманнарны җиңеп, тизрәк кайт!» —

Дигән сүзләр матур тезелгән.

Хәйретдин Мөҗәй.


МӘХӘББӘТ ҺӘМ НӘФРӘТ

Сугыш килде безгә, сорамыйча,

Шакымыйча керде ишектән.

Кабатладык шулчак, тешне кысып:

«Без җиңәргә тиеш ничек тә!»

Туп тавышы, аяз күкне түгел,

Күңелләрне ныграк тетрәтте.

Ник уяттың, сугыш, вәхшилекне,

 

Ник уяттың кеше нәфрәтен?

Ни эзлисең, сугыш, илләр буйлап? —

Син кермәгән өйләр калмады.

Тик берәү дә сине, колач җәеп,

Кунак итеп каршы алмады.

Туган җирнең азатлыгын тою,

Җир җылысын тою — мең рәхәт! —

Дошманнарга нәфрәт арткан саен,

Туган җиргә артты мәхәббәт.

Разил Вәлиев.


МӘҢГЕЛЕК УТ ЯНА МӘЙДАННАРДА

Мәңгелек ут — ялкыннардан һәйкәл —

һәлак булганнарга сугышта.

Мәңгелек ут — алар сулышы ул,

тоташылган безнең сулышка.

Алар исән безнең күңелләрдә,

дәвамнары — безнең гомерләр.

Алар миндә яши,

алар синдә яши,

 

алар бездә мәңге яшәрләр!

Булыйк кына лаек

алар буынына

алмаш булып килгән

без — яшьләр!..

Мәңгелек ут яна мәйданнарда —

күк йөзенә төшә шәүләсе.

Алда — тормыш бөтен барлыгында —

яшисе дә безгә, яшисе...

Рөстәм Акъегет.


Җиңү көнендә

Яз сулышы белән бергә

Бәйрәм йөри авыл буйлап.

Күрше Сәрби әби генә

Яшен сөртә, авыр сулап.

 

Мин чәчәкләр җыям аңа,

Бүлмәсенә ямьнәр тулсын.

Җиңү белән бергә илгә

Улы кайткан кебек булсын...

Резеда Вәлиева.


ҖИҢҮ ПАРАДЫ

Җиңү парадында

җиңүчеләр бара.

Текәлеп,

бирелеп кара.

Сугыш — авыр яра,

сугыш — үлем.

Әмма безнең бәйрәм,

безнең тантана бүген.

Саклап калдык

кешелек җирен,

кешелек күген.

Кешеләрне,

 

кошларны,

туасы таңнарны,

туасы җаннарны.

Җиңүчеләр даны

йолдызларга китәчәк.

Җиңү көнен

Җиһан үзе бәйрәм итәчәк.

Тугызынчы Май —

кешелек язында

мәңгелек чәчәк.

Кави Латыйп.


 

Иң мөһим һәм кызыклы язмаларны Татмедиа Telegram-каналында укыгыз


Нравится
Поделиться:
Реклама
Комментарии (0)
Осталось символов: