Көмеш кыңгырау

Шәһәрне дә яратырга кирәк!

Килешәсезме? Без авылны, табигатьне зурлыйбыз да, кайвакыт, ә бәлки күп вакыт та әле, үзебез яшәгән шәһәрне үгисетәбез... Ләкин бит син яшәгән җир шәһәр икән – ул Син яшәгән җир! Син шул җирне матурларга, якларга омтылырга тиеш. Хәер, тиеш дип... Тиешме-юкмы, синең шәһәр шуны көтә. Шул хакта бу шигырь.

Шәһәрне дә яратырга кирәк!

Шәһәрне дә яратырга кирәк.
Таш булса да йөзе.
Таш булса да.
Һәр карышы Җир-Анадан аерып,
Каерып алган өлеш-аш булса да.

Яратырга кирәк. Таш өстендә
Гөлләр шытсын өчен
Берәм-берәм.
Ул гөлләрне мин –
кичерү сорап –
тамган күз яшьләре итеп күрәм.

Яратырга кирәк. Таш дисәң дә,
Ташлар да бит алар тере. Тере!
Син ташлардан сора:
күпме анда
кешеләрнең чәчкән,
түккән сере.

Шәһәрне дә яратырга кирәк.
Таш булса да үзе.
Таш булса да.
Җир-Ананың
төпчек улы сыман,
нигез-йортка гүя баш булса да.

Яратырга кирәк. Яратудан
Йомшара ул
хәтта каткан бәгырь.
Таш калалар түгел,
Яратуга
Мохтаҗ булып бара
безнең дәвер.

Лилия Фәттахова.

 

Иң мөһим һәм кызыклы язмаларны Татмедиа Telegram-каналында укыгыз


Теги: фикер
Нравится
Поделиться:
Реклама
Комментарии (0)
Осталось символов: