Көмеш кыңгырау

Куркыныч уй

Олысы да, кечесе дә Шул «тычкан»га тотынган. Күзләр экранга төбәлгән, Китап кына онытылган.

Куркыныч уй


Интернетка керсәк тә без,

Йә уен уйнасак та,

«Тычкан»ны ычкындырмыйбыз,

Без песи булмасак та.


Элек тычканнарны тоткан

Уңган песиләр генә.

Ә бүген «тычкан»ны тота

һәммә кешеләр менә.


Олысы да, кечесе дә

Шул «тычкан»га тотынган.

Күзләр экранга төбәлгән,

Китап кына онытылган.


Кеше «тычкан» тотып кына,

Китапларны онытса,

Гаҗәп түгел, беркөн аңа

Койрык һәм мыек чыкса...


Страшная мысль


В Интернет когда мы входим

Иль в компьютер поиграем,

По экрану «мышкой» водим

И из рук не выпускаем.


Раньше лишь у кошек хватких

Часто в лапах мышь держалась,

Но такая вот повадка

К людям нынче привязалась.


Стар и мал перед экраном

Крепко держат свои «мышки»,

Держат ночью, утром рано,

Позабыли все про книжки.


Удивимся мы не слишком,

Если вдруг увидим сами:

У людей, держащих «мышку»,

Хвост с кошачьими усами.




 

Нравится
Поделиться:
Реклама
Комментарии (0)
Осталось символов: